nighty.in.th

“พวกเขาสัญญาที่จะพบกันอีกครั้งใน 5 ปีข้างหน้า แต่ก็ไม่ได้พบกันอีกเลย”

มีคนใช้ประโยคนี้ในการอธิบายเนื้อหาโดยย่อของการ์ตูนเรื่องหนึ่งให้ผมฟัง และมันก็ทำให้ผมค่อนข้างสนใจในทันที ที่จริงผมเองก็อ่านการ์ตูนแนวโชโจหรือโจเย์ซอยู่แล้วแต่ทุนเดิม หากเพียงแต่ว่าหลายครั้งแล้วพออ่านไปหากไปพบว่าเนื้อเรื่องอ่อนไป เพ้อเจ้อพาฝันไป ไม่ก็กลายเป็นน้ำเน่าฟูมฟายไปเสียหมด เพราะฉะนั้นจึงกลายเป็นว่าการ์ตูนผู้หญิงที่วาดมายาว ๆ และจบได้สวย ๆ นี่หาได้น้อยเรื่องนัก

โชคดีที่ Bokura ga Ita เป็นหนึ่งในนั้น มันเป็นเรื่องราวความรักของวัยรุ่นหนุ่มสาวที่ไป ๆ มา ๆ มันกินเวลายาวนานร่วมสิบปี ที่ลากมาได้ยาวขนาดนี้ไม่ใช่เพราะมัวแต่พ่อแง่แม่งอนกันแต่อย่างใด แต่เพราะปมปัญหาในใจของตัวละครนั้นลึกจนเกินจะอธิบาย

ฉบับภาษาญี่ปุ่นเพิ่งจบลงไม่นานนี้หลังจากหยุดวาดไประยะหนึ่งพร้อมได้รับการเป็นภาพยนตร์ที่กำลังเข้าฉายอยู่ที่ญี่ปุ่น ที่จริงมันก็เป็นการ์ตูนรักธรรมดา ไม่ได้มีจุดขายหรือพลอตเรื่องที่แหวกแนวแต่อย่างใด แล้วทำไมมันถึงขายดี เป็นที่นิยมอย่างผิดหูผิดตาเช่นนี้หนอ

ถ้าว่ากันตามตรงแล้ว Bokura ga Ita นั้นอยู่ในโลกของความบริสุทธิ์มากจนผิดแปลกจากวิถีของโชโจทั่วไป ตัวละครทุกคนในเรื่องมีศีลธรรมอันดีงามอยู่ในระดับที่สูงมากจนชวนลำบากใจ และบางครั้งเองคนอ่านก็รู้สึกได้ว่าพวกมึงทำตัวเลว ๆ กันบ้างสิ ตบกันเลย แย่งมาเลย

แต่ดูเหมือนเสียงอ้อนวอนนี้จะไม่เป็นผล ถึงกระนั้นเองตัวละครก็ไม่ได้เป็นคนดีจนโง่แต่อย่างใด นั่นเขาเรียกว่าคนซื่อบื้อแถมยังโง่อีกต่างหาก แต่ใน Bokura ga Ita ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเขาไม่ใช่คนดีขนาดเป็นพ่อพระแม่พระมาเกิด พวกเขาเป็นคนธรรมดานี่แหละ เพียงแต่ว่าพวกเขาอยู่ในอีกส่วนหนึ่งของโลกที่ยังมีความดีงามบริสุทธิ์เหลืออยู่ และโลกที่สร้างขึ้นมานั้นก็ทำให้ผู้อ่านเชื่ออย่างสนิทใจ

มันจึงกลายเป็นว่าถึงแม้เนื้อเรื่องหลายช่วงจะเครียดมากถึงมากที่สุด แต่บรรยากาศในเรื่องก็เองก็กลับอบอุ่นยิ่งนัก มันโอบล้อมไปด้วยกลิ่นของอดีตและความทรงจำเต็มไปหมด

หากสังเกตแล้ว หน้าปกและหน้าสีแทบทุกชิ้นของเรื่องนี้จะเป็นภาพของพระเอกกับนางเอกในวัยกำลังเรียนอยู่ตลอด แม้ภาพจบของเรื่องเองก็เป็นเช่นนั้น มันสะท้อนถึงภาพความทรงจำอันแสนอบอุ่นและหอมหวานจนไม่มีอะไรที่จะมาทดแทนได้ แต่ในขณะเดียวกันความทรงจำในเรื่องก็เป็นสิ่งฉุดรั้งที่ทำให้เราไม่สามารถก้่วเดินต่อไปได้

เนื้อเรื่องใน Bokura ga Ita เองก็เล่นเรื่องที่เกี่ยวกับความทรงจำเยอะ และพอเข้ามาช่วงท้าย ๆ เรื่องมันเองก็โยงกันเข้มแข็งจนกลายเป็นประเด็นหลักที่หนักแน่นของเรื่อง เมื่อมีความสัมพันธ์ก็ต้องมีการเวลา เมื่อมีการเวลาก็ย่อมมีความทรงจำ จึงกลายเป็นว่าสามสิ่งเหล่านี้ยังคงวนเวียนในเรื่องไม่หายไปไหน และยิ่งหนำซ้ำ เมื่อเวลาผ่านไปมันก็ยิงทับถมมากขึ้นเรื่อย ๆ เป็นทวี

นี่เป็นเรื่องแรกที่ผมเชียร์พระรองของเรื่องอย่างจริงจัง แม้ว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เลยก็ตามสำหรับการ์ตูนแนวนี้ แต่ถึงกระนั้นผมก็ยังเชียร์ให้เกิดการพลิกล็อค ไฟไหม้ แผ่นดินไหว ภูเขาไฟระเบิด ให้พระรองของเรามีความสุขสมหวังจริง ๆ เพราะทำไมนายมันเป็นคนดีอย่างงี้เนี่ย หา ทาเคอุจิ เธอก็อีกคน เซนเงนจิ เป็นคนเลวบ้างก็ได้ ตูสนับสุนนเต็มที่ แต่จากเท่าที่ลองดูจากปฏิกิริยาตอบรับของหลาย ๆ คน ดูเหมือนว่าผู้อ่านหญิงส่วนใหญ่จะชื่นชอบพระเอกกันพอสมควร ในขณะที่ผู้อ่านกลุ่มอื่นจะไม่ถูกกับตัวละครคนนี้เสียเท่าไหร่

Bokura ga Ita มีเนื้อหาที่เรียกได้ว่าละเอียดอ่อนมาก มันไม่ได้มองแค่ภาพเรื่องความรักเพียงอย่างเดียว แต่ขยายใหญ่ไปถึงความสัมพันธ์ของมนุษย์ที่ไม่ว่าจะดูยังไงนี่มันก็โลกแห่งความจริงชัด ๆ เจ๊คนเขียนเอาชีวิตจริงมาเขียนหรือเปล่าก็ไม่อาจจะทราบได้เช่นกัน